Czym jest SCORM?

SCORM, czyli Sharable Content Object Reference Model stanowi model referencyjny. Składa się z zestawu specyfikacji i standardów, które zostały zebrane w formie specyfikacji technicznych (technical books). Poruszane zagadnienia zostały zgrupowane w trzech głównych tematach:

• Content Aggregation Model (CAM),
• Run-time Environment (RTE),
• Sequencing and Navigation (SN).

Stworzeniu nowego standardu przyświecała przede wszystkim idea tworzenia współdzielonych treści dydaktycznych, dzięki czemu możliwe staje się utrzymanie wysokiej jakości szkoleń oferowanych w dowolnym miejscu i czasie. W związku z tym zdefiniowano szereg wymagań, których spełnienie jest możliwe dzięki stosowaniu standardu SCORM. Są to:

• Interoperacyjność – zdolność do użycia komponentów wytworzonych w jednym systemie i zastosowania ich w innym.
• Dostępność – zdolność do zlokalizowania i uzyskania dostępu do komponentów z wielu lokalizacji i dostarczenie ich do innych lokalizacji.
• Wielokrotne użycie – zdolność do wykorzystania komponentów w różnych aplikacjach, kursach i programach nauczania.
• Odporność – rozumiana jako niewrażliwość na zmiany technologii poprzez brak konieczności przeprojektowania, zmian konfiguracji czy ponownego kodowania istniejących komponentów.
• Utrzymywalność – możliwość aktualizacji i rozwoju istniejących komponentów bez ponoszenia kosztów na przeprojektowanie, zmiany konfiguracji czy ponowne kodowanie.
• Przystosowywalność – zdolność do nanoszenia zmian w celu spełnienia wymagań różnych klientów czy kursantów.

Standard umożliwia współdzielenie treści dzięki wykorzystaniu wypracowanych metod zdefiniowanych w ramach następujących modeli:

• The Content Model – zasoby dydaktyczne (tekst, grafika, dźwięk, strony HTML, klipy wideo i inne elementy, które mogą zostać zaprezentowane przy użyciu przeglądarki WWW) stanowią tzw. Sharable Content Objects (SCO).
• Content Aggregation – SCO podlegają agregacji tworząc spójne złożone obiekty.
• Content Packaging – tworzone są pakiety składające się z dwóch głównych części: tzw. manifestu opisującego zawartość pakietu, organizację treści i zawartość pakietu oraz same pliki stanowiące treść dydaktyczną.

Główne cechy standardu SCORM to:

• obiektowe podejście do tworzenia i dostarczania treści dydaktycznych;
• interoperacyjność obiektów szkoleniowych w ramach wielu środowisk nauczania;
• wspomaganie wypracowywania różnorodnych strategii nauczania bazujących na stopniu zaawansowania użytkownika i jego postępów w nauce;
• metody katalogowania poprzez opakowywanie treści i strategii nauczania w celu importu i eksportu;
• metody oznaczania treści w celu ich łatwiejszego wyszukiwania.

Współdzielenie lekcji

Powyższy rysunek stanowi przykład wykorzystania tej samej lekcji dotyczącej formatowania tekstu w programie MS Word w trzech różnych kursach, stanowiących części trzech różnych programów nauczania. Mimo różnej tematyki kursów możliwe jest wyeliminowanie potrzeby tworzenia od początku i aktualizowania treści wchodzącej w skład każdego z kursów.
Zagnieżdżanie elementów należy rozumieć jednak w szerszy sposób, nie dotyczy ono tylko samych lekcji.

 

Granularność treści dydaktycznych

W nieco odmienny sposób granularność i współdzielenie treści przedstawia poniższy rysunek.

Współdzielenie treści i granularność

 (Źródło: opracowano na podstawie W. Horton K. Horton, E-learning Tools and Technologies, Wiley 2003)